Entradas
San Sebastián, ciudad de la cultura
Volver

Ohean, ezen ez balkoian; Xabier Etxaniz Rojo

Literatura
Koadernoa
Koadernoa: Xabier Etxaniz Rojo
DK ON!
29 Abr 2020
/ 12:00
En euskera
Euskaraz

Garazi tenía un plan para su veinte cumpleaños. No era un plan perfecto, pero era el suyo.

Por el momento, ha dejado de mirar el calendario.

Koadernoa es un programa en el que escritores/as e ilustradores/as locales presentarán relatos breves e inéditos, e ilustraciones creadas exprofeso en esta compleja situación. Será una oferta diaria - de lunes a viernes - a través de donostiakultura.eus y de las redes sociales de la entidad. Firmas como Juan Kruz Igerabide, Luisa Etxenike, Mila Beldarrain, Julia Otxoa, Jabier Etxaniz, Aritz Gorrotxategi, Oier Guillan y Ana Malagón ya han confirmado su presencia en estos primeros días del programa.

 

OHEAN, EZEN EZ BALKOIAN

Honek guztiak indartsuago egingo gaitu.

Garazik maiz entzun behar izan du lelo bera azken asteotan. Fakultateko irakasleei zein futbol taldeko entrenatzaileei. Kuadrillako lagunei zein Instagram-eko guruei. Hau guztia bukatzean, indartsuagoak izango gara. Krisi egoeretan ateratzen dugu gure onena. Hobeak izango gara. Hala izango da, hala badiote. Baina coach pertsonal bat behar izatekotan, Garazik pareko gimnasioan irakasle dabilen mutil-katxarroa aukeratuko luke eta ez birus monarkiko bat.

Garazik egunak daramatza Whatsappen bidez iristen zaizkion mezu gehienei jaramon handirik egin gabe. Doazela pikutara memeak. Utikan bideoak eta balkoietan txalo egitera ateratzeko proposamen guztiak. Doazela denak popatik. Behartutako poztasuna latza zaie tristurarako berezko joera dutenei, eta bizitza zer den, Garaziri joera areagotu egin zaio azken asteotan. Hain justu ere, bere hogeigarren urtebetetzearen egunean agintariek itxialdi eder bat oparitu ziotenez geroztik.

Zorionak, Garazi!

Hiltzen ez gaituenak indartsuago egiten omen gaitu. Hori ere entzun behar izan du egunotan. Eta Garazik oso gustu txarrekoa deritzo esakuneari, nahiz eta jakin badakien birusak ez dituela bera bezalako gazte pinpirinak hiltzen. Birus aluak zahar ahulak ditu gustuko. Monarkikoa ez ezik, koldarra ere bada putakumea. Ez, birusak ez du Garazi hilko.

Tristurak akaso bai, baina birusak ez.

Dagoeneko utzi dio egutegiari begiratzeari. Hasierako hamabost egun urrun haien ostean beste hamabost egun are urrunago haiek etorri ziren, eta gero beste hamabost egun are urrunago hauek, eta gero beste... Ahaztu nahiko luke dena. Dena ahaztu, tristura eramangarriagoa gerta dakion, zama arinagoa suerta dakion.

Ezin du, baina.

Eta gauzak horrela, behin eta berriro datorkio Manex gogora. Manexen musu ederra. Manexen ezpain zoratzekoak. Manex konkistatzeko plan ez-perfektua, bere hogeigarren urtebetetzearen egunean gauzatu beharrekoa. Plan bat zeinak, Garazik ere bazekien hainbeste, hutsuneak izan bazituen. Alabaina, berea zen, bere ametsez eraikia.

Gurasoek sinesteko moduko gezur bat, lagun on baten konplizitatea, kondoi pare bat patrikan eta bihotza taupaka. Bai, plan bat zeukan. Ez zen perfektua. Deskuiduan ahula zen.

Baina berea zen.

Honek guztiak indartsuago egingo zaitu.

Eta arratsaldeko 8etan balkoira txalotzera atera beharrean ohean negar egitera sartu denean, Garazik pentsatu du ezen berak ez duela indartsuagoa izan nahi eta, aukeran, nahiago duela ahula izaten jarraitu.

Askoz ere zoriontsuagoa baitzen ahulagoa zenean.

Xabier Etxaniz Rojo

Escribir un comentario

Código de seguridad
Refrescar